Anesthesiologie

De meest bekende vorm van verdoving is algehele anesthesie, ook wel narcose genoemd. U wordt dan met medicijnen in een kunstmatige slaap gebracht. De anesthesioloog geeft deze medicijnen via een infuus. Tijdens narcose moet uw ademhaling soms worden ondersteund. Hiervoor brengt de anesthesioloog een buisje in uw keel of luchtpijp. Het plaatsen van dit buisje kan soms kleine schade aan uw tanden veroorzaken, maar we doen altijd ons best om dit te voorkomen. Na de narcose kunt u soms last krijgen van keelpijn of heesheid. Dit gaat meestal binnen een paar dagen vanzelf weer over.

Soms krijgt u na een ruggenprik aanhoudende hoofdpijn. Als andere behandelingen niet helpen, kunt u een bloedpatch krijgen. Bij een bloedpatch spuit de anesthesioloog wat van uw eigen bloed terug rond het gaatje waar de ruggenprik is gezet. Dit helpt meestal binnen een paar uur tegen de hoofdpijn.

Lokale anesthesie betekent dat een verdovingsmiddel wordt ingespoten op de plek van de behandeling. Bijvoorbeeld bij een oogoperatie of een kleine behandeling van de huid. Deze verdoving geeft meestal de specialist die de behandeling doet zelf.

Hoeveel pijn u heeft na een behandeling hangt af van de grootte en de plek van de wond. Pijn kan het herstel vertragen. Daarom proberen we pijn zoveel mogelijk te voorkomen of te verminderen. Er zijn verschillende manieren om pijn te behandelen. Soms gebruiken we één manier, soms een combinatie. Pijnstillers kunt u op verschillende manieren krijgen, bijvoorbeeld:

• Tabletten (om in te nemen);
• Zetpillen (via de anus);
• Injectie onder de huid;
• Injectie in de spier van het bovenbeen;
• Via een infuus in de bloedbaan;
• Via een slangetje in de rug (epiduraal).

Bij regionale anesthesie wordt een deel van uw lichaam tijdelijk gevoelloos gemaakt. Bijvoorbeeld een arm, een been of het onderlichaam. De anesthesioloog spuit een verdovingsmiddel rond een zenuw. Hierdoor voelt u een paar uur geen pijn. Ook kunt u het lichaamsdeel tijdelijk niet bewegen, omdat de spieren dan ook verdoofd zijn. Soms werkt regionale anesthesie niet helemaal. Dan krijgt u alsnog algehele anesthesie (narcose).

Bij regionale anesthesie bent u meestal wakker. Soms wordt tijdens de operatie een videocamera gebruikt, zodat u mee kunt kijken op een scherm. Als u het niet prettig vindt om alles mee te maken, kunt u een licht slaapmiddel via een infuus krijgen.

Als u voor een operatie of onderzoek met verdoving naar het ziekenhuis komt, bezoekt u eerst de Pre Operatieve Screening (POS). Tijdens dit spreekuur spreekt u met verschillende medewerkers, zoals de apothekersassistente, doktersassistente, verpleegkundige en anesthesioloog. Op basis van de POS beslist uw behandelend arts over uw medicijnen vóór, tijdens en na de operatie.

• De apothekersassistente bespreekt met u welke medicijnen u gebruikt en of u allergisch bent voor bepaalde medicijnen. Neem een actueel overzicht van uw medicijnen mee naar het spreekuur. Dit overzicht kunt u opvragen bij uw eigen apotheek. Vergeet ook niet uw oogdruppels, inhalatiemedicatie en zalven als u die gebruikt.
• De doktersassistente meet uw bloeddruk en bespreekt eventuele vragen die u heeft over de vragenlijst die u eerder heeft gekregen.
• De anesthesioloog, physician assistant of anesthesieassistent kijkt of u gezond genoeg bent voor de operatie. Zij leggen uit welke soorten verdoving er zijn en doen een lichamelijk onderzoek. Soms is extra onderzoek nodig en dan verwijzen zij u door naar een andere specialist.
• De verpleegkundige geeft u informatie over uw opname in het ziekenhuis en stelt vragen die nodig zijn voor de opname en operatie. U kunt ook bij de verpleegkundige terecht met al uw vragen. Als u de verpleegkundige niet spreekt tijdens de POS, neemt zij alle informatie met u door op de dag van uw opname.