Plastische chirurgie

Afstaande oren komen vaak voor. Dit komt door een aangeboren afwijking van het kraakbeen in het oor. Afstaande oren kunnen worden gecorrigeerd met een operatie. Dit heet een otoplastiek. Deze ingreep kan vanaf ongeveer 5 of 6 jaar worden gedaan.

Bij het carpaal tunnelsyndroom zit een zenuw in de pols bekneld. Deze zenuw zorgt voor gevoel en beweging in de hand. De beknelling ontstaat als er minder ruimte is in de tunnel in de pols. Dit kan klachten geven zoals pijn, tintelingen of een slapend gevoel in de hand of vingers

De duim kan goed bewegen door het zadelvormige gewricht aan de basis. Soms zijn de banden rond dit gewricht te slap. Daardoor ontstaat er extra beweging en kan er slijtage optreden. Dit heet CMC1- of STT-artrose. Hierbij verdwijnt het kraakbeen, wat pijn en stijfheid geeft.

Een ganglion is een goedaardige zwelling die gevuld is met geleiachtig vocht. Het ontstaat meestal bij een gewricht of pees. Een ganglion komt vaak voor aan de pols of vinger. De oorzaak is meestal onbekend.

Bij gynaecomastie ontstaat er borstvorming bij mannen. Dit komt door extra vet- of klierweefsel. Het komt vaak voor bij baby’s, in de puberteit of op latere leeftijd. Als de borstvorming blijft, is een operatie mogelijk om dit te corrigeren.

Huidkanker ontstaat meestal door te veel UV-straling, bijvoorbeeld door zonlicht of zonnebanken. UV-straling kan huidcellen beschadigen. Als dit vaak gebeurt, kan huidkanker ontstaan.

Bij het lacertus syndroom raakt een zenuw in de arm bekneld, net voorbij de binnenkant van de elleboog. Dit gebeurt vaak door zwelling van omliggend weefsel. De zenuw kan dan onder druk komen te staan, wat klachten in arm en hand geeft. Dit syndroom kan samengaan met het carpaal tunnelsyndroom.

In de duim lopen pezen die zorgen voor beweging. Soms raken twee van deze pezen ontstoken. Ze lopen dan niet meer soepel door hun tunnel (de peesschede), wat pijn geeft aan de duimzijde van de pols. Bij een operatie wordt deze tunnel geopend, zodat de pezen meer ruimte krijgen.

Bij een triggerfinger is er een ontsteking aan de buigpees van een vinger. De pees past dan niet goed meer door de peesschede en blijft hangen. Dit kan zorgen voor een knappend gevoel of dat de vinger blijft hangen in een gebogen stand. In ernstige gevallen kan de vinger alleen met hulp weer recht worden gemaakt.

In uw arm lopen drie belangrijke zenuwen. Eén daarvan is de nervus ulnaris, ook wel de schoolbankjeszenuw genoemd. U kunt deze zenuw voelen bij uw elleboog, op het punt dat vaak tintelt als u ertegen stoot.

De zenuw zorgt voor gevoel in uw pink, ringvinger en handpalm aan de pinkzijde. Hij stuurt ook een aantal spieren in de hand aan. Als deze zenuw bekneld raakt (bijvoorbeeld in de elleboog), kan dit zorgen voor:

• een doof of tintelend gevoel in uw pink en ringvinger;
• minder kracht bij het spreiden en sluiten van de vingers.

Deze aandoening heet ulnaropathie. Het ontstaat omdat de zenuw in de elleboog door een nauwe en oppervlakkige ruimte loopt, en daardoor snel beschadigd raakt.

Xanthelasmata zijn gele bultjes of verkleuringen op de huid. Ze worden veroorzaakt door cholesterol dat zich op één plek in de huid ophoopt.

Ze ontstaan meestal aan het bovenooglid, dicht bij de binnenste ooghoek, vaak aan beide kanten. De bultjes kunnen zacht of hard zijn en langzaam groter worden. Ze zijn goedaardig, maar kunnen als storend worden ervaren.

Bij de ziekte van Dupuytren ontstaan er harde knobbels in de handpalm. Deze kunnen uitgroeien tot strengen. Daardoor trekken meestal de pink en ringvinger langzaam krom en kunnen niet meer goed gestrekt worden.

De knobbels doen meestal geen pijn, maar kunnen het gebruik van uw hand wel belemmeren.

Als bij u de borst wordt verwijderd door borstkanker of een voorstadium daarvan (mastectomie), dan is het mogelijk om direct een nieuwe borst te laten maken. Dit noemen we een directe borstreconstructie. U hoeft dan niet eerst zonder borst te leven.

Er zijn verschillende manieren om een borst te reconstrueren. Welke methode geschikt is, hangt af van uw situatie. De arts bespreekt dit met u.

Directe reconstructie
Bij deze methode plaatst de chirurg een borstprothese onder de borstspier. Dit gebeurt tijdens dezelfde operatie als de borstamputatie. U wordt dus maar één keer geopereerd en hoeft geen uitwendige prothese te dragen. De borstspier bedekt de prothese, wat zorgt voor een natuurlijker resultaat.

Reconstructie met een tissue-expander (ballonmethode)
Als er na de borstamputatie te weinig ruimte is voor een prothese, wordt eerst een tissue-expander (ballon) geplaatst. Deze ballon wordt langzaam gevuld met zoutwater via een klein prikgaatje in de huid. U komt hiervoor wekelijks 4 tot 8 keer naar het ziekenhuis. Na 6 tot 12 maanden – meestal na eventuele chemo of bestraling – wordt de ballon vervangen door een blijvende borstprothese. Deze methode bestaat dus uit twee operaties. Deze methode kan direct na de borstverwijdering of later worden uitgevoerd.

Reconstructie met eigen huid en spier van de rug
Als er niet genoeg gezonde huid of spierweefsel is op de borst, bijvoorbeeld na bestraling, kan de arts weefsel van uw rug gebruiken. Dit noemen we een lapreconstructie. Er wordt dan huid en een spier van de rug naar de borst verplaatst. Vaak wordt tegelijk een prothese geplaatst. Soms wordt eerst een expander gebruikt. Na de operatie blijft er een litteken op de rug, meestal onder het bh-bandje. Soms is dit litteken schuin.

Reconstructie met eigen vet en huid van de buik
Bij deze methode gebruikt de chirurg vet en huid van uw onderbuik om een nieuwe borst te maken. Uw buikspieren blijven meestal intact. Het buikweefsel wordt losgemaakt en via een operatie met een microscoop weer vastgemaakt aan bloedvaten op de borst.
Na deze operatie heeft u een litteken in de bikinilijn (van heup tot heup) en een litteken rond de navel. Deze methode is technisch complex en wordt niet in elk ziekenhuis uitgevoerd. Als u dit wilt, kan uw arts u naar een gespecialiseerd ziekenhuis verwijzen.

Reconstructie met weefsel van uw rug (rugspiermethode)
Bij deze methode gebruikt de arts huid en een spier van uw rug om een nieuwe borst te maken. Tijdens de operatie ontstaat er een litteken op uw rug, meestal onder het bh-bandje. Soms loopt het litteken een beetje schuin, dit is niet altijd te voorkomen. Vaak wordt tijdens deze operatie direct een borstprothese geplaatst. Als er nog te weinig ruimte is, kan er eerst een tissue-expander (ballon) worden geplaatst. Die wordt later vervangen door een blijvende prothese.

Reconstructie met weefsel van uw buik (buikweefselmethode)
Bij deze methode wordt huid en vet van uw onderbuik gebruikt om een nieuwe borst te maken. De buikspieren worden meestal niet meegenomen. De arts maakt het buikweefsel los en sluit tijdens de operatie de bloedvaten weer aan op de borst, met behulp van een microscoop. Dit heet een microchirurgische reconstructie. Na de operatie heeft u twee littekens:

• één litteken in de bikinilijn, van de ene heup via het schaambeen naar de andere heup;
• één litteken rond de navel.

Let op: deze operatie is ingewikkeld en wordt niet in elk ziekenhuis uitgevoerd. Uw arts kan u, als dat nodig is, verwijzen naar een gespecialiseerd ziekenhuis.

Bij een borstvergroting plaatst de plastisch chirurg een siliconen prothese in de borst. Dit zorgt voor grotere en vollere borsten. Het is een snelle ingreep met een langdurig resultaat.

Bij te zware of hangende borsten kunt u lichamelijke klachten krijgen, zoals rug-, schouder- of nekpijn. De plastisch chirurg verwijdert dan borstklierweefsel en huid en vormt een kleinere, stevigere borst. De tepel wordt omhoog geplaatst. Bij een borstversteviging wordt alleen huid weggehaald, geen borstweefsel.

Zware bovenoogleden kunnen uw zicht belemmeren of een moe uiterlijk geven. Bij een ooglidcorrectie verwijdert de arts overtollige huid, soms ook vet. Het litteken valt in de natuurlijke oogplooi.

Na sterk afvallen of zwangerschap kan er overtollige huid op de buik zijn. Bij een buikwandcorrectie wordt deze huid weggehaald, voor een strakkere buik.

Dit is een kleine correctie van huid en vet aan de zijkant van de borst of buik, vaak na eerdere operaties. Ook wel “hondenoortje” genoemd.

Bij een facelift wordt slappe gezichtshuid en onderliggende weefsels strakker gemaakt. Soms wordt ook de huid onder de kin of hals gelift.

Deze injectie bevat een ontstekingsremmer (triamcinolon) en wordt gebruikt bij gewrichtsklachten of littekens. Het vermindert zwelling en pijn.

Als de binnenste schaamlippen vergroot zijn, kunnen ze pijn of ongemak geven. Een schaamlipcorrectie verkleint de binnenste schaamlippen voor meer comfort.

Bij lipofilling wordt vet uit uw eigen lichaam weggehaald (liposuctie) en op een andere plek teruggeplaatst, bijvoorbeeld in het gezicht of de borsten, voor meer volume.

Liposuctie is het wegzuigen van vet op plaatsen waar abnormale vetophoping is, zoals buik, heupen of benen. Het is geen methode om af te vallen, maar om de lichaamsvorm te verbeteren.

Een littekencorrectie verwijdert een storend litteken. De huid wordt netjes opnieuw gehecht zodat het litteken minder opvallend wordt.

Na veel afvallen of door veroudering kan overtollige huid aan de bovenarmen ontstaan. Bij een armlift wordt die huid weggehaald. Het litteken zit aan de binnenzijde van de arm.

Wallen onder de ogen ontstaan door slappe huid of vetophoping. Bij deze operatie wordt overtollig vet en huid verwijderd. Soms wordt dit gecombineerd met een bovenooglidcorrectie.

Bij een tenolyse worden verklevingen rond een pees in de hand losgemaakt. Daardoor kan de vinger weer beter bewegen. Bij stijve vingers kan ook het gewricht losgemaakt worden.

Na een borstreconstructie kan met eigen weefsel een nieuwe tepel worden gemaakt. Dit gebeurt meestal enkele maanden na de borstoperatie.

Een tepeltatoeage is de laatste stap na een borstreconstructie. De tepel en tepelhof worden met tatoeage natuurlijker zichtbaar gemaakt.

Bij hangende wenkbrauwen, bijvoorbeeld door ouderdom, kan een wenkbrauwlift helpen. De wenkbrauwen worden weer op hun oorspronkelijke plek gezet, wat het zicht verbetert en het gezicht frisser laat lijken.